XX wieku odkrył, że znaki mogą oznaczać litery, ale także sylaby i opracował metodę, która dała klucz do fonetycznego odczytania pisma MajówHarri Kettunen, Christophe Helmke, Wprowadzenie do hieroglifów Majów. XVI Europejska Konferencja Majanistyczna, Kopenhaga 2011, s.10.. Prace badawcze prowadzone są do dzisiaj, dzięki temu możemy rozszyfrować ok. 70 % treści.
Majowie mieli bogate pismo hieroglificzne, którego znaki przedstawiały między innymi: przedmioty, zwierzęta, bogów. Prostsze znaki służyły do wyrażania przysłówków i przyimków. Ustawiając je odpowiednio, pisarze zapisywali krótkie zdania. Zapisywali oni ruchy gwiazd, ważne daty, imiona bogów, przepowiednie kapłanów. W ich tekstach można przeczytać o sojuszach, wojnach, małżeństwach między rodami królewskimi, datach śmierci i narodzin. Święte pismo Majów stało się elementem ozdobnym. Litery wykuwano na płytach kamiennych, ołtarzach, schodach itp. Pismem ozdabiano też biżuterię, muszle, kości, wyroby garncarskie, drewniane sufity czy też ściany.