Od 1980 roku oferowana była najdłuższa myśliwska wersja z lufą ośmiocalową (Python Hunter).
Python standardowo był oksydowany na granatowo i polerowany, później pojawiły się wersje ze stali nierdzewnej (półmatowe, z wyjątkiem wersji Python Ultimate wykonanej ze stali nierdzewnej, ale polerowanej) i niklowane.
W 1999 roku w związku z reorganizacją firmy Colt w ofercie pozostała tylko jedna wersja Pythona – Python Ultimate (z polerowanej stali nierdzewnej, z okładkami rękojeści firmy Hogue wykonanymi z drewna orzechowego). W 2000 roku zakończono także produkcję tej wersji.
Opis Colt Python był bronią powtarzalną. Miał szkielet jednolity, bęben nabojowy odchylany na lewą stronę, a także mechanizm uderzeniowy kurkowy z samonapinaniem.
Python był zasilany z sześcionabojowego bębna nabojowego. Łuski z bębna były usuwane przez rozładownik gwiazdkowy po wychyleniu bębna ze szkieletu.
Lufa gwintowana.
Przyrządy celownicze mechaniczne, regulowane (muszka i szczerbinka).
Bibliografia A.E. Hartink, Encyklopedia pistoletów i rewolwerów, DEBIT 2002. .
Python