Katowice 1957, 1964, 1968, 1970, 1984), R. Seem. Opowiadania (Warszawa 1933). Interesował się także teatrologią, odbywając praktykę w teatrze Michoudiéra w Paryżu. W 1932 i 1935 wystawił w Bułgarii (Sofia, Burgas, Warna) i Niemczech (Berlin) swą sztukę Harun al-Raszyd (Kalif z Bagdadu). Podobno odbyła się także premiera warszawska.
W latach 1931–1933 wykładał politykę kolonialną wielkich mocarstw w Wolnej Wszechnicy Polskiej oraz technikę korespondencji zagranicznych w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie. W kwietniu 1934 udał się do Monrovii, gdzie zawarł umowę z rządem Liberii o współpracy gospodarczej i politycznej. Niezadowolenie ówczesnych władz państwowych z wyników umowy z Liberią, gdyż kraj ten chciano traktować jako teren polskiej ekspansji kolonialnej, spowodowało wycofanie się Janusza Makarczyka z działalności w Lidze Morskiej i Kolonialnej.
Relacją z wyprawy do Liberii jest książka pt.: Liberia–Liberyjczyk–Liberyjka, (Warszawa 1936). Wracając do kraju, odbył podróż po Afryce Północnej (Algier, Tunis, Maroko), w czasie której zapadł na gorączkę tropikalną.