Inicjator i częściowo fundator utworzenia w dawnym kamieniołomie na Krzemionkach parku miejskiego, będącego miejscem wypoczynku i rekreacji dla mieszkańców. Wstępny projekt zaprezentowano w 1891, oficjalne otwarcie miało miejsce 19 lipca 1896. Park Wojciecha Bednarskiego jest pierwszym w Polsce przykładem zrewitalizowania działek poprzemysłowych i przywrócenia zdegradowanych terenów społeczeństwu. Pomysłodawca wspierał rozwój parku płacąc za rośliny, wykonanie małej architektury oraz koszty robocizny. Zachęcał młodzież szkolną, którą uczył, do prac wolontaryjnych przy urządzaniu i utrzymaniu parku.
W uznaniu zasług Rada Miasta Podgórza 12 grudnia 1896 nadała mu tytuł Honorowego Obywatela Podgórza w „uznaniu położonych zasług około upiększenia miasta przez założenie ogrodu miejskiego na Krzemionkach”. Tytuł wręczono na sesji w styczniu 1897. Od 1906 park, do którego powstania walnie się przyczynił, nosi nazwę Parku im. Wojciecha Bednarskiego.
Został pochowany na starym cmentarzu Podgórskim w rodzinnym grobowcu obok syna Kazimierza (1872-1879) i córki Zofii (1881-1896);