Jan maturę otrzymał w 1927 roku. Służbę wojskową odbywał w 79 pułku piechoty, a następnie w Oficerskiej Szkole Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej i w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu. 15 sierpnia 1930 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1930 i 58. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 19 pułku artylerii lekkiej w Nowej Wilejce. Trzy lata później awansował na porucznika. W 1935 został skierowany do Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Modlinie. W 1936, po ukończeniu kursu, został przeniesiony do 1 dywizjonu pociągów pancernych w Legionowie. W marcu 1939 pełnił służbę w tym dywizjonie na stanowisku dowódcy I plutonu podoficerskiego szkolnego pociągu pancernego. Jako porucznik ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 zajmował 9. lokatę w korpusie oficerów broni pancernych.
Kampania wrześniowa Przed II wojną światową Tabortowski był dowódcą plutonu czołgów rozpoznawczych pociągu pancernego nr 11 „Danuta”, a po jej wybuchu został zastępcą dowódcy tego pociągu. Walczył na linii Toruń–Inowrocław, a następnie w okolicach Kutna i brał udział w bitwie nad Bzurą.