W kwietniu 1993 został mianowany biskupem pomocniczym Grenoble, ze stolicą tytularną Pulcheriopolis. Sakrę biskupią otrzymał 6 czerwca 1993 w Marsylii z rąk kardynała Coffy'ego. W lipcu 1996 został mianowany koadiutorem Montpellier, dwa miesiące później stanął na czele tej diecezji (po przejściu biskupa Louisa Boffeta w stan spoczynku). W listopadzie 1999 został wybrany na wiceprzewodniczącego Konferencji Biskupów Francji, w listopadzie 2001 został jej przewodniczącym. We wrześniu i październiku 2001 brał udział w X Sesji Zwykłej Światowego Synodu Biskupów w Watykanie.
W grudniu 2001 został arcybiskupem Bordeaux, zastępując zmarłego kardynała Pierre Étienne Louis Eyt. W latach 2006–2011 był wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Episkopatów Europy.
1 października 2019 przeszedł na emeryturę.
W lutym 2006 papież Benedykt XVI ogłosił jego nominację kardynalską, a 24 marca 2006 kreował go kardynałem prezbiterem Sant’Agostino. Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.
7 listopada 2022 kardynał przyznał się do wykorzystania seksualnego 14-letniej dziewczynki, do którego miało dojść 35 lat wcześniej.