15 maja 1966 został wikariuszem adiutorem 28 września 1966 administratorem parafii, a po śmierci prałata Władysława Opalińskiego został mianowany proboszczem.
W swej pracy duszpasterskiej został uhonorowany godnością: 1968 – wicedziekana, 1969 – dziekana, 1975 – kustosza kapituły kolegiackiej, 1979 – archiprezbitera, 1983 – kapelana papieża Jana Pawła II. W 1976 obronił pracę doktorską z zakresu socjologii i religioznawstwa, otrzymując tytuł doktora teologii Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie na podstawie rozprawy pt. „Kultura a religia w świetle nauk Soboru Watykańskiego II”. Jako gorliwy czciciel Matki Boskiej wspierał kult maryjny. Głośnym echem odbiły się wśród społeczeństwa uroczystości Nawiedzenia Matki Bożej w ramach obchodów milenijnych w Jarosławiu w 1971 r. (jako uroczystości centralne w diecezji przemyskiej) w organizację których ksiądz był zaangażowany.
Był opiekunem duchowym powstającej na terenie ziemi jarosławskiej „Solidarności” w latach 80. Organizował w kolegiacie, gdzie był proboszczem, uroczystości religijno-patriotyczne (również po 13 grudnia 1981). Zabiegał o zwolnienie ówczesnego wikarego ks. Władysława Drewniaka i grupy uczniów internowanych wraz z nim.