Wersji uwierzytelniania nie uzgadnia sam protokół, musi ona być skonfigurowana po stronie klienta i serwera.
Skrót NTLM a odpowiedź sieciowa W kontekście NTLM funkcjonują dwa różne rodzaje danych wyprowadzanych z hasła, które bywają mylone i potocznie nazywane „hashem NTLM”.
Skrót NTLM (skrót NT) to skrót hasła użytkownika obliczany funkcją MD4 i przechowywany lokalnie, m.in. w bazie SAM lub w Active Directory. W uwierzytelnianiu NTLM pełni rolę klucza, dlatego samo jego zdobycie pozwala uwierzytelnić się jako dany użytkownik bez znajomości hasła w postaci jawnej, w ataku pass-the-hash.
Odpowiedź na wyzwanie serwera przesyłaną przez sieć określa się terminem NetNTLM (dla NTLMv1) lub NetNTLMv2 (dla NTLMv2, także zapisywane „Net-NTLMv2”). Nie jest ona tym samym co skrót NTLM. NetNTLMv2 to struktura, którą Microsoft nazywa NTLMv2_RESPONSE, zawierająca wynik funkcji HMAC-MD5 (tzw. NTProofStr) obliczony ze skrótu NTLM, wyzwania serwera i wyzwania klienta, wraz z tym wyzwaniem klienta. Ponieważ zależy od wyzwań, jest inna przy każdym uwierzytelnianiu, więc nie da się jej użyć w ataku pass-the-hash. Przechwyconą odpowiedź NetNTLMv2 (np.