Te niczego jednak nie przyniosły i zakon krzyżacki rozpoczął przygotowania do wojny. Wielki mistrz zbudował koalicję antypolską złożoną z władców Mazowsza i Śląska oraz króla Czech. Pretekstem do rozpoczęcia działań wojennych stała się wyprawa wojsk króla Polski na księstwo płockie w 1327 roku. W odpowiedzi wielki mistrz nakazał podbój Kujaw i ziemi dobrzyńskiej.
Werner von Orseln jako zwierzchnik bractwa zakonnego bardzo dbał o życie duchowne. Mimo toczącej się wojny zorganizował dwa zjazdy duchowieństwa pruskiego i wydał wiele aktów administracyjnych będących podstawą ustroju zgromadzenia. W 1329 ogłosił tzw.Statuty orselnskie (Orselnsche Statuten) zawierające zasady i instrukcje dla braci zakonnych w celu poprawy ich duchowej posługi. Zachęcił także Piotra z Dusburga do napisania Kroniki Ziemi Pruskiej. Przeprowadził kolonizację Warmii.
Znaczącą uwagę poświęcał sprawom gospodarczym Zakonu. Stworzył Kasę Skarbu, która służyła do pokrywania wydatków wielkiego mistrza, co znacząco podniosło jego pozycję. Na terenie Cesarstwa stworzył także baliwaty-kamery wielkich mistrzów. Jednym z ich celów było świadczenie skarbcowi wielkiego mistrza określonych danin.