20 czerwca 1747 w Dreźnie ożenił się z Marią Antonią Wittelsbach, córką cesarza Karola VII Wittelsbacha i arcyksiężniczki austriackiej Marii Amalii Habsburżanki. Para miała siedmioro dzieci: Fryderyka Augusta (1750-1827) – elektora Saksonii, pierwszego króla Saksonii, księcia warszawskiego, Karola Maksymiliana (1752-1781), Józefa Ludwika (1754-1763), Antoniego Klemensa (1755-1836) – króla Saksonii, Marię Amalię (1757-1831) – żonę księcia Palatynatu-Zweibrücken Karola II Augusta Wittelsbacha, Maksymiliana Józefa (1759-1838), Marię Annę (1761-1820).
W 1763 uczestniczył w negocjacjach w Hubertusburgu, starał się o tron polski, lecz Rosja, Francja i Austria wycofały się ze wcześniejszych obietnic udzielenia mu poparcia, odmówiły go też Prusy. 5 października 1763 objął rządy w Saksonii, zapoczątkował reformy wewnętrzne, jednakże zmarł na czarną ospęM. Spórna, P. Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Kraków 2003, s. 139..
W 1727 udekorowany Orderem Orła Białego, kawaler duńskiego Orderu Słonia w 1733, saskiego Orderu św. Henryka w 1736, neapolitańsko-sycylijskiego Orderu św. Januarego w 1738, rosyjskiego Orderu św. Andrzeja w 1758Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s.