W październiku 1898 generał Daniel W. Flagler szef Służby Uzbrojenia Armii Stanów Zjednoczonych wyraził zgodę na przeprowadzenie prób. Odbyły się one w zakładach Colta 11 listopada 1898 roku. Przeprowadzająca testy komisja uznała pistolet Browninga za konstrukcję obiecującą, ale wymagającą jeszcze opracowania.
W tym czasie trwały poszukiwania następcy wprowadzonego kilka lat wcześniej do uzbrojenia rewolweru M1892 (Colt New Army DA). W 1899 roku rozpoczęła się kolejna seria testów. Poza rewolwerami testowano także pistolety Mauser C/96, Mannlicher M1894 oraz udoskonalony prototyp Colta M1898. Za najlepszą konstrukcję uznano Colta M1898, ale wojskowi żądali przeprowadzenia prób żywotności. Odbyły się one 19 lutego 1900 roku (dopiero wtedy zgromadzono odpowiednią ilość produkowanej w niewielkiej ilości amunicji .38 ACP). Wystrzelenie 900 naboi (seriami po 50 naboi, z przerwami na chłodzenie, ale bez czyszczenia i smarowania) nie spowodowało widocznego zużycia mechanizmów pistoletu. 22 marca odbyła się kolejna seria testów. Podczas oddawania kolejnych 900 strzałów pękła oś tylnego łącznika łączącego lufę ze szkieletem i uległa uszkodzeniu lufa. Po naprawie pistoletu próby kontynuowano. Po wystrzeleniu następnych 558 pocisków ponownie pękła oś tylnego łącznika, a później oś przedniego łącznika.