W XIX wieku rozwinął się znacznie przemysł w okolicy Esch. Zaczęli przybywać nowi pracownicy: najpierw z innych regionów Luksemburga (Éislek), następnie z zagranicy. Najpierw przybyli imigranci z krajów ościennych, a następnie Polacy i Włosi.
29 maja 1906 roku Wielki Książę Wilhelm IV przywrócił Eschowi prawa miejskie, odebrane w związku z utworzeniem kantonu. W czasie I wojny światowej pod okupacją niemiecką. W czasie II wojny światowej hitlerowcy zajęli miasto w 1940 roku, zburzyli synagogę. W okolicy na przymusowych robotach, głównie w górnictwie, przebywało wielu Rosjan. Esch został wyzwolony 10 września 1944 roku przez wojska amerykańskie.
Podział administracyjny Do miasta należy 18 dzielnic (Quartier): Al Esch Belval Brill Brouch Dellhéicht Fettmeth Grenz Lallange (Lalleng / Lallingen) Lankhelz Neiduerf Park Rämerech Schlassgoart Sommet Universitéit Uecht Wobrécken Zäpert
Kultura mały|Ratusz podczas festiwalu Europejska Stolica Kultury 2022 W mieście znajduje się Narodowe Muzeum Ruchu Oporu (Musée national de la résistance et des droits humains), gdzie zebrane są materiały o luksemburskim ruchu oporu w czasie II wojny światowej. Innymi atrakcjami są park i zamek Berwart z wieżą zbudowaną w 1621 roku.