W uroczystości koronacyjnej nie uczestniczyła matka Napoleona, Maria Letizia Buonaparte.
W odpowiedzi na koronację Napoleona, cesarz rzymsko-niemiecki Franciszek II Habsburg koronował się na cesarza Austrii pod imieniem Franciszek I. Ogólnoeuropejską reakcją na ten czyn było utworzenie w sierpniu 1805 roku III koalicji antyfrancuskiejDavid Chandler: The Campaigns of Napoleon, Nowy Jork, Simon & Schuster 1995, . Zakończona pokojem w Preszburgu dała początek nowej wojnie, która wybuchła już następnego roku z Królestwem Prus. Po jej zakończeniu w Tylży w 1807 roku imperia Napoleona i Aleksandra połączyły się sojuszem. Imperium Rosyjskie zobowiązało przestrzegać blokady handlowej z Anglią. Jednak w tym czasie intrygi Napoleona w sprawy Hiszpanii spowodowały wybuch kolejnej wojny. V koalicja antyfrancuska została zawiązana w 1809 roku, gdy Cesarstwo Austriackie zaatakowało Związek Reński i tym sprowokowało Napoleona do powrotu z Hiszpanii. Udany dla Austrii początek wojny ze zwycięską bitwą pod Aspern nie zagwarantował jednak ostatecznego sukcesu. Kilka miesięcy później Austriacy przegrali decydującą bitwę pod Wagram.