Na początku XVIII wieku ludność miasta zwiększyła się do 17 tys. mieszkańców. W XVIII wieku zaczął intensywnie rozwijać się przemysł. Na rzece Soar zakończono w 1794 r. budowę kanału, którym były transportowane surowce mineralne: węgiel i rudy żelaza. Od 1796 roku rozpoczęła się intensywna produkcja włókiennicza. W następnych latach Leicester rozwijało się na bazie przemysłu, handlu i usług. mały|Trumna ze szczątkami Króla Ryszarda III mały|Sarkofag Ryszarda III Leicester w połowie XIX wieku liczyło około 50 tysięcy mieszkańców. W 1821 roku założono pierwsze gazowe oświetlenie uliczne, a w 1830 wybrukowano większość miejscowych chodników. W 1832 uruchomiono linie kolejową, od 1857 oferującą bezpośrednie połączenie z Londynem. W 1836 r. powstała miejska policja. W roku 1853 powstał miejski system wodociągowy, dwa lata później system kanalizacyjny. W mieście powstały placówki publiczne: szkoły, szpitale i biblioteki. W 1876 roku oddano do użytku ratusz miejski. W 1881 uruchomiono linię telefoniczną, a w 1894 roku część ulic miejskich podłączono do nowego systemu sieci elektrycznej.
Powstawały linie tramwajowe ułatwiające komunikację, obecnie nieistniejące. Leicester odzyskało prawa miejskie w 1919 roku. W 1926 r. powołano biskupa Leicesteru.