Poniżej wielkiego piarżyska Zadnich Usypów na dnie Pańszczycy leżą wielkie bloki skalne, które oderwały się od Pańszczyckiej Turni.
Na wierzchołek nie prowadzą żadne oznakowane szlaki turystyczne. Bywa odwiedzana przez taterników podczas przechodzenia granią na Wierch pod Fajki (nie wznosi się bezpośrednio w tej grani, lecz w jej sąsiedztwie). Istnieją na niej też inne drogi wspinaczkowe. Obecnie znajduje się ona poza obszarem udostępnionym do uprawiania taternictwa. Wspinaczka skalna dozwolona jest na niedalekiej grani Wierchu pod Fajki oraz jego ścianach, ale tylko od strony Doliny Gąsienicowej (zachodniej).
Pierwsze znane wejście na szczyt Pańszczyckiej Turni: Witold Henryk Paryski 10 września 1931 r. (najłatwiejszą drogą z Przełączki pod Fajki, 0 stopień trudności w skali tatrzańskiej, 5 min.). Pozostałe drogi wspinaczkowe: Północno-wschodnią grzędą; II, 1 1/2 godz., Północno-wschodnią ścianą; na stromych trawach I, 1 godz., Południową ścianą; VII+, 40 min. mały|lewo|240px|Widok z Wierchu pod Fajki
Przypisy
Kategoria:Szczyty polskich Tatr Kategoria:Szczyty Tatr Wysokich