9 kwietnia 1934 do Kosowa włączono zniesioną gminę Moskalówka..
W 1937 roku zmieniono nazwę miasta na Kosów HuculskiZarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 lutego 1937 r. o ustaleniu urzędowych nazw miast ().. W tym samym roku do Kosowa powrócili ojcowie franciszkanie, obejmując tutejszą parafię. W 1938 roku parafia ta liczyła 1282 parafian. W okresie międzywojennym Polacy w Kosowie byli właścicielami m.in. spółdzielni tkackich, wytwórni kilimów, wytwórni wody sodowej, młynów, zakładów fotograficznych oraz restauracji, sklepów, piekarni i taksówek. W 1937 r. otwarto w Kosowie Huculskim polskie gimnazjum.
II wojna światowa Po agresji ZSRR na Polskę w nocy z 17/18 września 1939 rząd polski przekroczył granicę z Rumunią w Kutach, opodal Kosowa, na rzece Czeremosz.
Podczas niemieckiej okupacji Kosowa (1941–1944) Niemcy wymordowali tutejszych Żydów. Od 1941 do 1942 istniało tutaj getto, dochodziło też do masowych egzekucji. Ukraiński burmistrz miasta Wasyl Łopatynski wraz z żoną Anną ukrywał w swoim domu siedmioro Żydów, za co w 1964 roku oboje zostali uhonorowali przez Instytut Jad Waszem tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.