Elastyczność cenowa jest prawie zawsze ujemna, chociaż analitycy zwykle ignorują ten znak, mimo że może to prowadzić do dwuznaczności. Tylko towary, które nie są zgodne z prawem popytu, takie jak dobra Veblena i Giffena, mają dodatnią elastyczność. Ogólnie rzecz biorąc, mówi się, że popyt na towar jest nieelastyczny (lub względnie nieelastyczny), gdy elastyczność jest mniejsza niż jeden (w wartości bezwzględnej): to znaczy, że zmiany ceny mają stosunkowo niewielki wpływ na ilość żądanego towaru. Mówi się, że popyt na dane dobro jest elastyczny (lub stosunkowo elastyczny), gdy jego elastyczność jest większa niż jeden.
Elastyczność cenowa popytu jest podstawowym narzędziem prognozowania, które pozwala oszacować siłę reakcji sprzedaży na różne warianty zmiany ceny. Może być również wykorzystana do przewidzenia występowania (lub „obciążenia”) podatku od danego towaru. Do określenia elastyczności cen stosowane są różne metody badawcze, w tym rynki testowe, analiza historycznych danych sprzedażowych i analiza łączona. Elastyczność cenowa popytu dalej dzieli się na: Idealnie elastyczny popyt (∞), Idealnie nieelastyczny popyt (0), Relatywnie elastyczny popyt (> 1), Relatywnie nieelastyczny popyt (<1), Jednolity popyt na elastyczność (= 1).