Internowani żołnierze pracowali fizycznie przy robotach drogowych, rolnych i umocnieniach. Antoni Paśko przez okres prawie dwóch lat prowadził kurs wieczorowy dla żołnierzy internowanych oraz brał aktywny udział w działalności Demokratycznego Związku Polaków w Szwajcarii. W połowie 1944 uciekł z obozu internowania do oddziałów partyzanckich we Wolnych Strzelców i Partyzantów Francuskich. Brał udział w wyzwoleniu Lyonu. Po wyzwoleniu Lyonu był oficerem politycznym w stopniu podporucznika w polskiej kompanii im. Jarosława Dąbrowskiego.
W styczniu 1945 wyjechał do Paryża, gdzie pracował jako sekretarz redakcji w „Gazecie Polskiej” oraz naczelny redaktor „Rolnika na Emigracji” i „Zielonego Sztandaru”. W latach 1946–1947 pełnił funkcje sekretarza generalnego Związku Polskich Osadników i Robotników Rolnych oraz prezesa zarządu Stronnictwa Ludowego. W 1947 wyjechał do Polski, gdzie zajmował się repatriacją i osadnictwem na Ziemiach Zachodnich robotników rolnych z Francji. Od czerwca do grudnia 1947 zasiadał w Zarządzie Głównym Związku Samopomocy Chłopskiej, a od grudnia 1948 do kwietnia 1949 był sekretarzem Głównej Komisji Wsi Samopomocowych.