Jakub Szela (ur. 14 lub 15 lipca 1787 w Smarżowej, zm. 21 kwietnia 1860 w Lichtenbergu w Bukowinie) – polski chłop, przywódca podczas antyszlacheckich wystąpień chłopów w zachodniej Galicji, tzw. rabacji galicyjskiejSławomir Koper, Wielcy zdrajcy od Piastów do PRL, Warszawa 2012, s. 213..
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się we wsi Smarżowa w rodzinie chłopskiej. Ochrzczony został w kościele parafialnym w Siedliskach-Bogusz 15 lipca 1787 r., a, jako że nie zapisywano wówczas w księgach metrykalnych daty urodzin lecz datę chrztu, przyjmuje się, że nastąpiło to 14 lipca, w dniu jego „kalendarzowego” imiennikaK. R. Traciłowski, Jakub Szela, Puławy–Rudki 2011, s. 20.. Jego matką była Anna Łukaszówna (Łukasik, ur. ok. 1745, zm. 12 XII 1815), ojcem zaś Jan (16 VI 1743, zm. 3 II 1807)Wszystkie daty pochodzą z ksiąg metrykalnych parafii rz. k. Siedliska-Bogusz, w diecezji tarnowskiej, T. Szubert, Jak(ó)b Szela..., s. 33 nn.. Dziadkiem Jakuba był najprawdopodobniej Andrzej (ur. 1713?) oraz Marianna z domu Nowiczonka (Nowicka). Według innej wersji Krzysztof Szela, bogaty kmieć w SmarżowejCzesław Wycech, Jakub Szela. Pięć prac o Jakubie Szeli LSW 1956, s. 30.. Jakub miał co najmniej siedmioro rodzeństwa: Mariannę (ur. 20 sierpnia 1773), Katarzynę (ur. 13 września 1778), Kazimierza (ur. 30 marca 1781, zm.