W 746 roku, gdy wybuchł bunt możnych Alamanów, Karloman zwołał ich na zjazd do Cannstatt (obecnie Stuttgart). Po ich przybyciu dokonał masowej egzekucji możnych alamańskich (tzw. Masakra w Cannstatt).
15 sierpnia 747 Karloman przekazał swoje władztwo bratu Pepinowi Krótkiemu, przyjął tonsurę zakonnika od papieża Zachariasza i osiadł w klasztorze na Monte Cassino. Przebywał tam do 754 roku, kiedy to udał się na dwór swego brata Pepina, by zapewnić wpływy swemu synowi Drogonowi i odwieść władcę Franków od walki z Aistulfem, królem Longobardów. Pepin odmówił i uwięził brata w Vienne, gdzie Karloman zmarł kilka tygodni później. Został pochowany na Monte Cassino.
Przypisy
Bibliografia
Zobacz też Karolingowie, Inni władcy o imieniu Karloman.
Kategoria:Karolingowie Kategoria:Władcy Franków Kategoria:Ludzie związani z Vienne Kategoria:Urodzeni w VIII wieku Kategoria:Zmarli w 754