W XVII i XVIII wieku w niemal wszystkich armiach europejskich kapitan był dowódcą kompanii piechoty lub szwadronu jazdy bądź dragonii (także w Polsce w wojskach autoramentu cudzoziemskiego). W Polsce w okresie Księstwa Warszawskiego i Królestwa Kongresowego kapitan był dowódcą szwadronu jazdy, kompanii piechoty lub baterii artylerii.
W Wojsku Polskim II Rzeczypospolitej kapitan zaliczany był do korpusu oficerów starszych (w odróżnieniu od oficerów młodszych – do porucznika, i sztabowych – od majora)). Jego odpowiednikiem w kawalerii był rotmistrz.
Oznaczenia Oznaczenie stopnia na czapce garnizonowej lub rogatywce składa się z wąskiego galonu umieszczonego na całej długości łuku daszka oraz z czterech gwiazdek umieszczonych na środku otoku.
Na berecie i furażerce oznaka stopnia składa się z jednej belki i czterech gwiazdek. Natomiast na naramiennikach znajdują się cztery gwiazdki (bez belki). W Wojsku Polskim II Rzeczypospolitej, Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie oraz w ludowym Wojsku Polskim do 1952 roku stopień ten był opisywany trzema gwiazdkamiJ. Komornicki, Z. Bielecki, W. Bigoszewska, A. Jońca „Wojsko Polskie 1939-1945. Barwa i broń”, s.