Również w Polsce przyznawano książętom dzielnice kraju jako apanaże (np. rozdrobnienie dzielnicowe w Polsce jak i na Rusi Kijowskiej). Dopiero od XVI wieku pojawia się apanaż pieniężny, ale nie na Śląsku, gdzie Piastowie do końca dynastii praktykują rozdrabnianie kraju na coraz mniejsze ksiąstewka.
Apanaże mogły występować jako tzw. dola wdowia, czyli dożywotne zaopatrzenie w dochody wdowy po władcach czy właścicielach ordynacji, celem zachowania rangi społecznej.
Niektórzy abdykujący władcy w akcie zrzeczenia tronu zastrzegali sobie apanaże w pewnej wysokości, np. Napoleon przy pierwszej abdykacji w roku 1814 (Ludwik XVIII zalegał z apanażem dla niego).
Do roku 1644 młodsi członkowie chińskiej panującej dynastii Ming byli zaopatrywani w apanaże pieniężne, co przy dużej ilości cesarskich synów rujnowało kasę państwową. Również w Indiach istniał system apanaży zwany jagir.
W języku polskim, w przenośni, oznaczają one również ogólnie pojętą kwotę zapewniającą czyjeś utrzymanie.
Przypisy
Kategoria:Historia gospodarcza średniowiecza Kategoria:Monarchia francuska Kategoria:Historia prawa publicznego Kategoria:Prawo konstytucyjne