Siedliskiem są płytkie, wolno płynące wody (na głębokości od kilkunastu do kilkudziesięciu cm, z optimum między 10 a 20 cm), brzegi rzek, potoków, rowów, starorzeczy, źródliska oraz tereny okresowo zalewane lub mokre. Unika wód stojących, dobrze zaś znosi wody zasadowe. Preferuje podłoże gliniaste i żwirowe. Źle znosi silne zacienienie. Gatunek charakterystyczny dla Ass. Nasturtietum officinalis.
Liczba chromosomów 2n= 32.
Zmienność Tworzy mieszańca z rukwią drobnolistną – Nasturtium sterile (Airy Shaw) Oefelein.
Zagrożenia i ochrona Od 2014 r. roślina podlega w Polsce ochronie częściowej. W latach 2004–2014 była objęta ścisłą ochroną gatunkową. Umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia).
Nazewnictwo Takson w randze gatunku pod nazwą Nasturtium officinale opublikowany został w 1812 r. przez Williama Townsenda Aitona w drugiej edycji Hortus Kewensis, tom 4, strona 110. Inne nazwy zwyczajowe: rzeżucha wodna. Ma wiele synonimów nazwy łacińskiej: Nasturtium nasturtium-aquaticum (L.) H.