Nazwa "Huta Nowa" w tej właśnie kolejności, przyjęła się dopiero po regulacji wsi w 1856 roku. lewo|mały Badania archeologiczne prowadzone przez toruńską Pracownię Dziejów Szkła przyczyniły się do odkrycia w maju 1993 roku śladów huty szkła jaka funkcjonowała w połowie XVII i początku XVIII wieku dając początek miejscowości Huta Nowa. Powierzchniowe pozostałości po zakładzie zlokalizowano w bezpośrednim sąsiedztwie brodu i mostka dla pieszych na rzece Belniance. Główna koncentracja znalezisk znajduje się w strefie zalewowej i nadzalewowej doliny tej rzeki, wzdłuż drogi prowadzącej od brodu do leśniczówki. Najwięcej znalezisk odkryto w odległości około 60 m na południe od brzegu rzeki na polu Władysława Mordonia. Działania rolnicze oraz związane z budową drogi w tym rejonie doprowadziły do niemal całkowitego zniszczenia wszystkich stałych elementów zabudowy produkcyjno-gospodarczej i mieszkalnej związanej z hutą szkła. Zebrane natomiast zostały próbki zabytków ruchomych tj.: fragmenty donic do wytopu szkła, ciekawe fragmenty wyrobów w większości butelek wykonanych ze szkła przezroczystego o zielonym zabarwieniu.