Na podstawie ww. informacji z 1884 roku – ŁęgWedług Bronisława Chlebowskiego – Łęg alias Łęk, jest to nadrzeczna nizina podlegająca zalewom. Obie formy tej nazwy występują w nazwach miejscowości i w pochodnych nazwach: Łęczysko i Podłężyce, Łęczno i Łężek, Łęczany i Łężyce. Inne pokrewne to: Łęgi, Ług, Ługi itp... Słownik geograficzny..., t. V, s. 653., to wieś nad rzeką Wisłą w ówczesnym powiecie sandomierskim, w ówczesnej gminie i parafii Osiek. Leży w odległości 32 wiorst od Sandomierza. Ma 16 domów, 102 mieszkańców, 22 morgi gruntów. Jest to przedmieście osady miejskiej Osiek.
W 1886 roku parafia Osiek należy do dekanatu sandomierskiego i liczyła 3895 mieszkańców. Z kolei gmina Osiek, z urzędem we wsi Osieczko, miała 6070 mieszkańców i rozległości 17 916 mórg, w tym ziemi dworskiej 6525 mórg. Sądem okręgowym dla gminy był ówczesny III Sąd Okręgowy w Łoniowie; z kolei stacja pocztowa znajdowała się w Staszowie. W skład gminy wchodziły wówczas (jeszcze) następujące wioski: Bukowa, Długołęka, Dzięki, Lipnik, Łęg, Osieczko, Osiek, Pliskowola, Strzegom i SuchowolaPor. .
Współcześnie w ujęciu Piotra Barańskiego w jego książce Miasto i Gmina Osiek z 1999 roku.