Idee panamerykańskie pojawiły się także w Stanach Zjednoczonych. 2 grudnia 1823 r. prezydent James Monroe w dorocznym orędziu do Kongresu przedstawił "doktrynę Monroego"James Monroe, Seventh Annual Message to Congress, December 2, 1823.. Została ona sformułowana przez jego sekretarza stanu Johna Quincy’ego Adamsa i głosiła,że Kontynent amerykański ze względu na warunki wolności i niepodległosci, które zdobył i utrzymuje, nie może już odtąd być uważany za teren przyszłej kolonizacji przez żadne z mocarstw europejskich" (paragraf 7). Doktryna ta, stanowiąc zaporę przeciwko władzy krajów europejskich ("Ameryka dla Amerykanów"), stanowiła jednocześnie tło do rozciągania władzy Stanów Zjednoczonych na inne kraje obu Ameryk.
5 marca 1888 po raz pierwszy użyto słowa panamerykanizm W artykule w New-York Evening Post zaprezentowano cele organizacji, która miałaby jednoczyć państwa Ameryk. Idea została podjęta w polityce USA przez sekretarza stanu Jamesa Blaine’a, który zorganizował i przewodniczył Konferencji Waszyngtońskiej (1889-1890)L. Zyblikiewicz, Stosunki między Stanami Zjednoczonymi a Ameryką Łacińską w XIX i XX w., „Dzieje Najnowsze”, 4, 1972, 2, s. 64..