Bitwa zakończyła się klęską Pendy i jego śmiercią. Wśród zabitych znalazł się także król Aethelhere i niemal wszyscy pozostali przy Pendzie dowódcy oddziałów (wielu z nich poległo podczas ucieczki, znajdując śmierć w nurtach rzeki).
W wyniku klęski Mercja utraciła zwierzchnictwo nad okolicznymi Królestwami. Władza króla Nortumbrii rozpościerała się teraz aż do południowych ziem Szkocji. Mercja podzielona została na część południową i północną, część królestwa (na południe od rzeki Trent) przypadła synowi Pendy -Paedzie, który poślubił córkę Oswiu- Alhflaed.
W roku 656 Paeda został zamordowany, w wyniku czego Mercja aż do końca lat 60. VII stulecia ponownie dostała się pod zwierzchnictwo Nortumbrii. Porażka Pendy umożliwiła rozszerzenie wpływów chrześcijańskich w regionie (Penda był ostatnim w Mercji władcą pogańskim).
Bibliografia The Anglo-Saxon Chronicle: MS A v. 3, Janet Bately (Hrsg.), Brewer, Rochester (NY) 1986, . Bede's Ecclesiastical History of the English People, B. Colgrave & R.A.B. Mynors (Hrsg.), Clarendon, Oxford 1969, . Nennius, Historia Brittonum, David Dumville (Hrsg.), Brewer, Cambridge 1985, .
Winwaed Winwaed Kategoria:Wydarzenia 655