Spisy i inwentarze od powstania do końca XVIII wieku traktują obie wsie razem, dołączając Zawadę do Wielączy. Między innymi rewizja podatkowa z 1731 r. traktuje wieś jako część Wielączy. W roku 1794 powstał w Zawadzie nowy folwark, w miejsce starego, w tekście dyplomu cesarza Józefa II z 1786 roku Zawadę zaliczono wraz z Wielączą do klucza szczebrzeskiego Ordynacji. Nowo powstały folwark obejmował 588 ha gruntów uprawnych, w tym 563 ha gruntów ornych i 24 ha łąk. Z inwentarza gospodarczego z 1800 roku wiadomo że był w nim dworek z małym sadem oraz starą karczmą.
Według spisu z roku 1827 było tu 157 domów i 1101 mieszkańców. Nota Słownika geograficznego z roku 1895 opisuje Zawadę, która wraz z Bodaczowem i Wielączą ma stanowić jedną wielką wieś „zabudowania której ciągną się linią do 7 wiorst długości mającą”. Folwark Zawada wchodził wówczas w skład dóbr Mokre.