We wrześniu 1647 r. Chmielnicki zawiązał sprzysiężenie niezadowolonej starszyzny kozackiej z sytuacji na tych terenach. Spisek wykryto w wyniku donosuDonosicielami byli Roman Peszta, dawny towarzysz Chmielnickiego i nieznany bliżej Oniasz, setnik kozacki.. Chmielnicki został aresztowany i osadzony w więzieniu w Kryłowie. Donosy nie wystarczyły jednak na uzyskanie wyroku skazującego i Chmielnickiego zwolniono za poręczeniemPoręczającymi byli m.in. Samuel Łaszcz (strażnik koronny), Mikołaj Zaćwilichowski (były komisarz wojska zaporoskiego) czy Stanisław Krzeczowski (pułkownik czechryński).. Kiedy przyszły hetman odzyskał wolność, od razu rozpoczął przygotowania do ucieczki na Sicz. Przede wszystkim wykradłW tym celu posłużył się podstępem. 6 grudnia zorganizował w Czehrynie wielką ucztę, na którą zaprosił i Barabasza. Osobiście dopilnował, żeby ten spił się do nieprzytomności, a potem zabrał mu czapkę i chustę. Z tymi „oznakami” wysłał gońca do żony Barabasza, a ta, nie przeczuwając podstępu, wydała mu listy. listy królewskieIch treść nie zachowała się do naszych czasów. Najprawdopodobniej spisane zostały rok wcześniej, a zawierały spis przywilejów, jakie król Władysław IV obiecał Kozakom w związku z przyszłą wojną (znaczne powiększenie rejestru, zezwolenie na wyprawy morskie).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Powstanie Chmielnickiego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.