W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość należała do większych wsi w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Zalesie należało do okręgu gostyńskiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas (1846) Karol Stablewski. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 434 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 51 dymów (domostw). Późniejszym właścicielem był Kazmierz StablewskiKsięga adresowa polskich właścicieli ziemskich Wielkiego Księstwa Poznańskiego z uwzglednieniem powiatu, stacyi poczty, telegrafu, dworca, Poznań 1909, s. 9.. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa leszczyńskiego.
Pałac Stanisław Stablewski, dyrektor ziemstwa kredytowego i ostatni Polak pełniący funkcję marszałka Wielkopolskiego sejmiku prowincjonalnego w 1875 roku wzniósł w majątku murowany pałacyk w stylu późnego klasycyzmu. Niżej, po stronie stoku, znajduje się oficjalna dworska, zbudowana w 1835 roku dla Kajetana Stablewskiego. Pałac był pełen życia i gości, wśród których znajdowali się m.in. Gustaw Potworowski, Maciej Mielżyński, Terturian Koczorowski i Karol Marcinkowski. W latach 1878–1880 gościł tu również znany malarz Napoleon Orda (1807-1883), który tworzył szkice do zbioru dworków Wielkopolskich.