Rosyjska marynarka przewidziała dla okrętu nazwę „Wodoriez” (brzytwodziób). Po rewolucji w Rosji i uzyskaniu przez Finlandię niepodległości, okręt został przejęty przez stocznię. Jednostka nie została jednak włączona w skład fińskiej marynarki wojennej, lecz wystawiona na sprzedaż. Spotykane są informacje w starszej literaturze, że „Generał Haller” otrzymał w międzyczasie fińską nazwę „Karjala” (względnie według innych źródeł „Turunmaa”). Nie potwierdzają tego jednak nowsze publikacje, a nazwy „Karjala” i „Turunmaa” otrzymały bliźniacze kanonierki wcielone już w 1918 roku do marynarki fińskiej, o numerach stoczniowych 649 i 650.
Zakup przez PMW Wkrótce po odzyskaniu przez Polskę niepodległości utworzona została marynarka wojenna. Kierownictwo Departamentu dla Spraw Morskich na czele z kontradmirałem Kazimierzem Porębskim pilnie poszukiwało okrętów dla nowo utworzonej floty. W tym celu 29 marca 1920 roku do Finlandii delegowano mjr. Aleksandra Cwalinę oraz kpt. mar. inż. Bolesława Białopiotrowicza. 14 kwietnia 1920 roku spotkali się oni z dyrektorem stoczni Crichton i otrzymali propozycję zakupu dwóch „krążowników lekkiego typu” – jak były opisane w korespondencji te okręty. W celu obejrzenia okrętów oraz uzyskania rysunków i oferty, następnego dnia po spotkaniu z dyrektorem stoczni Białopiotrowicz wyjechał do Åbo.