Komorowscy gałęzi litewskiej stanowią rodzinę szlachecką bliżej nieznanego pochodzenia i herbu. Pierwszym ich historycznie pewnym przodkiem był Bartłomiej Komorowski (zm. ok. 1758), podczaszy wiłkomierski, rzekomy bratanek Jakuba, kasztelana santockiego. Prawnie wylegitymowani przed Deputacją szlachecką guberni wileńskiej w 1805 r. z herbem KorczakEdward Borowski, Genealogie niektórych utytułowanych rodzin polskich, seria V, t. VII-VIII, s. 526, 527, 533.. Wspomniany Bartłomiej został błędnie zaliczony przez Bonieckiego i Uruskiego do rodziny Komorowskich herbu Dołęga, jako nieistniejący syn Samuela (zm. 1687), podkomorzego wileńskiegoBoniecki, Herbarz polski, t. X, s. 387; Uruski, Rodzina, t. VII, s. 138. Artykuły Marka Minakowskiego odnośnie przynależności Komorowskich litewskich do herbu Dołęga ( ) uległy dezaktualizacji, o czym wspomina ich autor, w świetle opracowania Adama Pszczółkowskiego, O herbarzy pułapce i hrabiowskich fortelach albo migawki z genealogii Komorowskich – w: „Verbum Nobile”, nr 18: 2013, s. 44–59.