Jeżeli przetrwanie poszczególnych genów możliwe jest przez oddzielenie się od macierzystego osobnika identycznej genetycznie części organizmu lub podział, to starzenie się nie ma miejsca. Nowe osobniki powstające po podziale są identyczne. Żadnego z nich nie można zakwalifikować jako rodzica ani jako dziecka. Nie da się określić wieku takiego organizmu.
Niewielki procent ziemskich organizmów stanowi wyjątek przeczący sformułowaniom zawartym w dwóch powyższych akapitach.
Wiele organizmów żyjących w naturze podlega tak silnej presji otoczenia, że giną jeszcze przed pojawieniem się oznak starości.
Wpływy środowiskowe kontra geny Na proces określonego przez geny starzenia się wpływają często szkodliwe czynniki środowiskowe: np. „starzenie się” skóry w wyniku działania słonecznego promieniowania ultrafioletowego czy „starzenie się” płuc pod wpływem toksyn zawartych w zanieczyszczonym powietrzu lub dymie tytoniowym.
Różne teorie na temat procesu starzenia Proces starzenia się jest bardzo złożony. Jego źródła leżą w wielu różnych mechanizmach. Starzenie dotyczy prawdopodobnie wszystkich organizmów wielokomórkowych, choć istnieją organizmy wielokomórkowe u których nie obserwuje się starzenia.