Pracowało tu też: 13 warsztatów bawełnianych, 5 lniarskich, 28 rzemieślników, 28 handlarzy i 301 prządków. Pomimo ładnego położenia wieś nigdy nie odgrywała większej roli w turystyce. W połowie XIX wieku rozpoczął się proces wyludniania związany z upadkiem tkactwa rzemieślniczego. Po 1945 roku Wojciechów pozostał wsią rolniczą, w 1978 roku było tu 146 gospodarstw rolnych, w 1988 roku ich liczba zmalała do 67.
Przemysł Na terenie Wojciechowa znajduje się kamieniołom, w którym są eksploatowane złoża bazaltu.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: zbór ewangelicki, obecnie kościół rzymskokatolicki parafialny pw. św. Bartłomieja, z lat 1786–1789. Inne zabytki: bardzo liczny zespół starej zabudowy pochodzący z XVIII/XX wieku, dwie przydrożne kapliczki pokutne pochodzące z XVII i XVIII wieku, maltański krzyż pokutny z piaskowca, położony obok domu nr 75.
Szlaki turystyczne Przez Maciejowiec prowadzi szlak turystyczny: z Lubomierza do Maciejowca.
Zobacz też Wojciechów
Przypisy GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
Topographische Karte (des Deutschen Reiches) 1:25 000. Messtischblatt 4959 – Liebenthal (wyd. 1937) i 5059 – Altkemnitz (wyd. 1939).
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 2: Pogórze Izerskie (M-Ż). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, .
Kategoria:Wojciechów (powiat lwówecki)