Na kolejną notatkę można trafić w 1377, gdzie wieś zapisana jest jako własność rodu Bogoriów.
Mikołaj Kamieniecki herbu Pilawa, starosta sanocki, odziedziczył Wiśniową po ojcu Henryku Kamienieckim. Kolejne lata przyniosły wiele zmian właścicieli, by w 1581 roku trafić w ręce Seweryna Bonera. Miejscowość została zniszczona 16 marca 1657 roku przez wojska węgierskie Jerzego II Rakoczego. Po Bonerach, w drodze spadkowej, wieś przechodzi w ręce Firlejów, następnie posiadają ją Mniszchowie i Bogatki.
W 1867 Wiśniowa razem z Jazową przechodzi na własność Walerii z Tarnowskich i Franciszka Mycielskich, który przybył do Galicji z Wielkopolski. Rodzina Mycielskich pełniła w latach 30. XX wieku mecenat wobec rozwijających się artystów. W majątku gościli: Jan Cybis, Hanna Rudzka-Cybisowa, Józef Czapski, Tytus Czyżewski, Hanna Rudzka-Cybisowa, Leon Chwistek, Felicjan Kowarski i jego żona Jadwiga Kowarska, Jacek Malczewski, Józef Mehoffer, Tadeusz Stryjeński, Czesław Rzepiński, Zbigniew Pronaszko, Bernardino Rizzi – założyciel chóru Cecyliańskiego w Krakowie, Tadeusz Szeligowski oraz Karol Hubert Rostworowski.