Przed 1740 r. powstała we wsi szkoła. W 1766 r. uczyło się w tej szkle 16 dzieci. W 1785 r. w Wierzbowie było 19 domów. W tym okresie wieś była w posiadaniu rodziny szlacheckiej Rogali-Biebersteinów. W 1815 r., Wierzbowo liczyło 19 domów i 130 mieszkańców. W 1818 r. w tutejszej szkole uczyło się 28 uczniów a nauczycielem był Krzysztof Kühn. Według danych z 1823 r. był tu majątek szlachecki (najpewniej folwark). Po separacji gruntów i uwłaszczeniu w 1838 r. we wsi były 24 domy z 221 mieszkańcami, a w 1849 r. "majątek i wieś" liczyły łącznie 21 budynków mieszkalnych i 205 mieszkańców. Później majątek uległ parcelacji. W dniu 30 września 1898 r. oddano do użytku przystanek kolei w Wierzbowie, na linii Czerwonka -Mrągowo-Ruciane.
W 1928 r. sama wieś chłopska liczyła 304 mieszkańców. W 1928 r. do granic administracyjnych Wierzbowa włączono folwark Bieberstein (od 1945 r. samodzielna osada pod nazwą Wólka Baranowska). W 1935 r. istniała tu dwuklasowa szkoła, do której uczęszczało 73 dzieci. W tym czasie Wierzbowo należało do parafii ewangelickiej w Mrągowie. W 1938 r. ówczesne władze niemieckie, w ramach szeroko zakrojonej akcji germanizacyjnej, zmieniły urzędową nazwę wsi z Wiersbau na Lockwimien. W 1939 r. było we wsi 281 mieszkańców.