Historia Początkowo miejscowość była własnością książęcą i należała do władców Wielkopolski, później w wyniku darowizny stała się majętnością kościelną własnością Opactwa Cystersów w Obrze, a później stała się wsią szlachecką należącą do lokalnej wielkopolskiej szlachty z rodu Szkapów z Ujazdu herbu własnego Tader. Od XVI wieku należała do Ujeskich zwanych także Ujejskimi, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. Od 1320 wieś leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1463 odnotowano ją w powiecie kościańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1510 leżała w parafii Kamieniec.
Pierwszy zachowany zapis o wsi pochodzi z 1280 z kancelarii księcia wielkopolskiego i późniejszego króla polskiego Przemysła II, który zezwolił opatowi klasztoru w Obrze lokować na prawie niemieckim wsie klasztoru oberskiego: Jasieniec oraz Ujazd.