za działalność komunistyczną była więziona w Mińsku Mazowieckim i na Pawiaku w Warszawie. Pracowała następnie w fabryce tytoniu „Syrena” i Spółdzielni Wydawniczej „Książka” (jako korektorka), a od 1922 w administracji legalnego Związku Proletariatu Miast i Wsi (m.in. w czasie kampanii parlamentarnej). W wyborach 1922 mandat poselski uzyskał jej mąż (od 1918) Szczepan Rybacki, ale zrzekł się funkcji posła na rzecz Stanisława Łańcuckiego, dzięki czemu ten ostatni odzyskał wolność. Do więzienia trafił natomiast wkrótce Rybacki; po zwolnieniu wyjechał wraz z żoną do Francji. Rybacka pracowała tam w redakcji pisma „Emigrant”.

W 1926 Rybaccy przenieśli się do ZSRR; używali tam nazwiska Maciejewscy. Do 1927 przebywali w Kijowie, gdzie Rozalia Rybacka pracowała w redakcji polskiego pisma „Sierp”. Należała do Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików). W 1927 przeniosła się do Moskwy; pracowała w Międzynarodowym Instytucie Agrarnym, następnie w polskim piśmie Trybuna Radziecka. W czasie represji stalinowskich została w lipcu 1937 aresztowana;