Marcin Rogowski, podwojewodzi sądecki, wybudował w Świdniku zbór braci polskich. Następnie dziedzicami wsi byli Sędzimirowie z Łukowicy a potem Wielogłowscy. W 1620 chłopi z Łącka, Ochotnicy i Kamienicy dokonali napadu na okoliczne dwory w tym też na tutejszy dwór oraz zbór i według tradycji kaplica dworska wzniesiona została na zbiorowym grobie pomordowanych arian. W 1629 właścicielem Świdnika był Sebastian Wielogłowski herbu Starykoń (w polu czerwonym koń w biegu, na szczycie korona złota a w niej wbity topór)Herbarz rodów szlacheckich Królestwa Polskiego, część I, Warszawa, 1855. Wielogłowski był ponadto właścicielem Jastrzębia, części Wolicy koło Stronia oraz Zagorowa.
W latach 1859–1861 wieś dzierżawił Szczęsny Morawski, ceniony później historyk Sądecczyzny.
W 1752 dziedzic w Świdniku rozpoczął budowę dworu, który zachował się do czasów obecnych. Jest to dworek drewniany, zbudowany na zrąb, tynkowany, bielony, parterowy z facjatą od tyłu, na narożnikach ma kwadratowe alkierzyki. Oprócz zabytkowego dworku we wsi znajduje się kaplica dworska, murowana z XVIII wieku.
Zabytki Obiekt wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Dwór; park dworski.
Edukacja W Świdniku funkcjonuje szkoła podstawowa im.