Miejscowość była początkowo wsią szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Janowskich, Pawłowskich i Chrzypskich. W 1445 miejscowość leżała w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1508 leżała w parafii Chrzypsko Wielkie.
Pierwsza wzmianka w archiwalnych dokumentach pochodzi z 1389 kiedy Tomasz Stoszkowic ze Śródki toczył spór sądowy z Pawłem Wielżyńskim o 10 grzywien. Pod koniec XIV wieku odnotowany on został w szeregu procesów sądowych z okoliczną szlachtą. W 1390 toczył spór z Szymonem Boguniewskim o trzy grzywny oraz odniesione szkody. W 1392 został pozwany przez Mroczka o zniewagę, zajechanie jego dóbr z 30 ludźmi i zabranie 17 sztuk bydła. W 1394 pozwał go kasztelan gnieźnieński Sędziwój Świdwa z Szamotuł o 100 grzywien majątku kmieci Sędziwoja.
W 1416 odnotowano Piotra Kostrucha ze Śródki. W 1421 właścicielem we wsi był Jan I Janowski posiadający także majętności we wsi Janów Młyn, która obecnie nazywa się Janowiec Wielkopolski, a także w Śmiłowie.