Historia W wieku XV wieś w powiecie lubelskim parafii Nowogród. Wieś stanowiła własność szlachecką, w roku 1452 Stoczek przypada w dziale Janowi z Ziółkowa (Ziółkowskiemu). Dwa lata później dziedzicami są Jan i Zbigniew z Ziółkowa. Po śmierci Jana w roku 1460 dziedziczą po nim dzieci: Jakub, Małgorzata i Dorota.
W latach 1471–1487 występuje Mikołaj Brzechwa. Według registru poborowego powiatu lubelskiego z roku 1531 wieś Stoczek w parafii Nowogród, w części Branickich miała 3 łany i 1 młyn (Pawiński, Małopolski, 352). W dalszym biegu historii własności wsi właścicielami byli Firlejowie, a po nich w wieku XVII Stanisław Bieniewski. W 1739 roku należała do klucza Kijany LubomirskichAdam Homecki, Rozwój terytorialny latyfundium Lubomirskich (starszej gałęzi rodu) w latach 1581-1754, w: Studia Historyczne, rok V, zeszyt 3 (58), 1972, s. 436.. Od roku 1845 własność Henryka Łubieńskiego. Dobra zaczęto rozparcelowywać po tym jak Bank Polski w roku 1845 przejął hipoteki wsi.
Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1890 Stoczek to wieś z folwarkiem w powiecie lubartowskim, gminie Spiczyn, parafii Kijany, folwark posiadał 404 mórg, wieś 12 osad, z gruntem 224 morgi. Wieś i folwark wchodziły w skład dóbr Kijany, stanowiące część dóbr lubartowskich.