W proteście przeciwko warunkom tego traktatu żołnierze PKP, pod wodzą Józefa Hallera dokonali przejścia linii frontu pod Rarańczą w nocy z 15 na 16 lutego 1918. Legioniści, którym nie udało się przebić na stronę rosyjską byli internowani w obozach na Węgrzech w miejscowościach Syhot Marmaroski i Chust. Przywódcy buntu w PKP w tym m.in. ks. Józef Panaś, płk Włodzimierz Zagórski i mjr Roman Górecki byli sądzeni w słynnym procesie legionistów w miejscowości Syhot Marmaroski (łącznie w czerwcu 1918 r. oskarżono 114 legionistów).

Oficerowie i żołnierze „królewiacy”, którzy przetrwali po rozbiciu Legionów, w szeregach Polskiej Siły Zbrojnej dotrwali do listopada 1918 r., dając początek Wojsku Polskiemu.

Struktura organizacyjna thumb|Płk Józef Piłsudski ze swoim sztabem przed Pałacem Gubernialnym w Kielcach w 1914 r. thumb|Piłsudski w Otwocku w sierpniu 1915 r. (z prawej siedzi m.in. jego ówczesny adiutant, Bolesław Wieniawa-Długoszowski) thumb|Siedziba i biuro werbunkowe Departamentu Wojskowego NKN, Piotrków Trybunalski, 1916 r. thumb|Mauzoleum Legionistów Polskich w Kaliszu