Siedlec, od poradlnego w wysokości wiardunku od łanu, tak by płaciły teraz po dwa grosze z łanu.
Od 1401 wieś była siedzibą własnej parafii, wcześniej należała w parafii Niałek, a w 1510 leżała w dekanacie Grodzisk. W 1530 wieś należała do powiatu kościańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1401 biskup poznański Wojciech Jastrzębiec erygował kościół parafialny w Siedlcu pod wezwaniem św. Michała podporządkowując mu wsie klasztorne Siedlec, Kiełpiny, Żodyń i Nieborze, które dotychczas przynależały do parafii w Niałku. Ze względu na odległość poprzednie przyporządkowanie tych wsi stanowiło wielką uciążliwość dla mieszkańców, zwłaszcza zimą i w Wielkim Poście. Po utworzeniu nowej parafii w Siedlcu opat oberski jako uposażenie nadał nowemu kościołowi jeden łan w Siedlcu i kolejny w Żodyniu, a także 2 zagrody w tych wsiach, błoto, czyli łąkę na granicy Siedlca i Kiełpin, działki przy kościele na dwór plebana i na dom dla kleryka oraz ogrody przy nich.