W 1409 kanclerz kapituły katedry poznańskiej Mikołaj z Górki był w sporze z Januszem Abdankiem z Sowin o rozgraniczenie Sarbinowa z Sowinami oraz Przyborowem. W 1412 prowadzili oni kolejny spór sądowy z powodu zniszczenia kopca granicznego między Sarbinowem, a Przyborowem. Spór ten toczyli aż do roku 1421. W latach 1512–1523 kasztelan poznański i starosta generalny wielkopolski Łukasz II Górka z Górki Miejskiej zapisał żonie Katarzynie swoje dobra, a w nich wieś Sarbinowo. Wieś dziedziczona była później przez innych przedstawicieli rodu Górków m.in. kasztelana międzyrzeckiego Andrzeja Górkę.
Miejscowość odnotowały również historyczne spisy podatkowe. W 1530 Sarbinowo zapłaciło pobór od 6 łanów. W 1563 miał miejsce pobór od 13,5 łana oraz karczmy dorocznej. W 1564 we wsi odnotowano 6 łanów. W 1566 pobór od 9 i 3/4 łana, wiatraka dziedzicznego, karczmy dorocznej, zagrodnika. W 1580 odnotowano pobór od 15,5 łana.
W 1580 roku wieś Sarbinowo leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 251.. W końcu XVIII w. i początku XIX w. należała do rodziny Szczanieckich.