Po utworzeniu Królestwa Polskiego Sadykierz wchodził w skład dóbr narodowych Obryte. Około 1836 wieś została nadana rosyjskiemu właścicielowi trudniącemu się hodowlą owiec jako majorat. Folwark istniał jeszcze przed II wojną światową, funkcjonował na działce naprzeciw kościołaMapa WIG Pas 38 Słup 32 „PUŁTUSK” z 1936 r.. Drewniany dwór kryty strzechą notowano około 2000. Został rozebrany, a z materiałów pochodzących z rozbiórki wybudowano drewnianą chatę. W 1981 w budynku dawnego dworu notowanym na połowę XIX wieku notowano szkołę.
We wsi w 1910 urodził się późniejszy biskup włocławski Jan Zaręba.
W okresie międzywojennym wieś leżała w województwie warszawskim, w powiecie pułtuskim, w gminie Wyszków. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 429 osób, wszystkie wyznania rzymskokatolickiego i polskiej narodowości. Było tu 61 budynków mieszkalnych. Miejscowość podlegała pod sąd grodzki w Pułtusku i okręgowy w Warszawie, najbliższy urząd pocztowy mieścił się w Obrytem. W 1936 Sadykierz liczył 54 gospodarstwa.
W czasie okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej wieś przecinała granica między Rejencją Ciechanowską w III Rzeszy a Generalnym Gubernatorstwem.