pozwala określić temperatury gwiazd na podstawie pomiaru ich światła, przy założeniu, że promieniują one jak ciało doskonale czarne.
Rozkład Wiena thumb|228x228px|Porównanie widm promieniowania dla ciała o temperaturze 8 mK według:a) prawa Rayleigha-Jeansa (widmo wyprowadzone z klasycznej termodynamiki; niedokładne dla dużych częstotliwości),b) prawa Wiena (oparte na eksperymentach, ale niedokładne),c) prawa Plancka (oparte na eksperymentach, dokładne, następnie wyprowadzone teoretycznie; dało początek fizyce kwantowej).
Na podstawie danych doświadczalnych Wien sformułował także wzór określający rozkład radiancji promieniowania ciała doskonale czarnego:
gdzie: – stałe wyznaczane doświadczalnie.
Wzór ten ma obecnie jedynie znaczenie historyczne, nie opisuje bowiem promieniowania ciała doskonale czarnego dokładnie. Max Planck zauważył niepoprawność wzoru i poprawił go (uzupełniając mianownik o -1), a następnie uzasadnił teoretycznie; wzór poprawny ma postać (por. prawo Plancka):
Stąd Planck teoretycznie wyprowadził stałe doświadczalne:
Zobacz też ciało doskonale czarne prawo Rayleigha-Jeansa rozkład Plancka widmo promieniowania
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Teoria koloru Kategoria:Prawa i równania termodynamiki Kategoria:Promieniowanie