przez rodzinę von Bredow, przebudowany w 2. połowie XIX w., obecnie (stan 2010 r.) znacznie zdewastowany. Budynek 2-kondygnacyjny, z ryzalitem, zwieńczony trójkątnym szczytem. Wpisany do rejestru zabytków pod nr 259 z 22.10.1957 r. Przypałacowy park o powierzchni około 8 ha, założony w 2. połowie XVIII w. jako barokowy (regularny) i w XIX w. przekształcony na krajobrazowy (swobodny, romantyczny). Położony jest po południowej stronie pałacu. Na jego terenie zachowała się brama wejściowa dawnej budowli parkowej. Rosną tu głównie kasztanowce, dęby, lipy, buki i jesiony, a tylko pojedynczo inne ozdobne gatunki, np. platan, cis, daglezja. W składzie rodzajowym dominuje klon (18%), jesion (13%) i wiąz (13%). Przy pałacu znajduje się lipa o obwodzie 450 cm, we wschodniej stronie parku zaś dąb szypułkowy o obwodzie 440 cm; w niedalekim sąsiedztwie drogi do Pszczelnika – grupa platanów o obwodzie 300–500 cm. Teren parku w Rościnie, pozbawiony opieki, zarasta samosiewem drzew i krzewów. Wpisany do rejestru zabytków pod nr 65 z 27.04.2001 r.
+ Właściciele majątku RościnImię i nazwisko Lata damyn (Damnitz?) 1337 von Damnitz XV-XVI w. von Bredow pocz.