Éamon de Valera (Edward George de Valero, irlandzka pisownia Éamonn de Bhailéara, ur. 14 października 1882, zm. 29 sierpnia 1975) – irlandzki bojownik o niepodległość kraju, polityk, mąż stanu, premier (taoiseach) i prezydent Irlandii. Doprowadził do uniezależnienia kraju od Wielkiej Brytanii.
De Valera jest uważany za najwybitniejszego polityka Irlandii XX wieku, a także za postać kontrowersyjną. Jedni uważają go za ojca niepodległego państwa irlandzkiego, inni obciążają go winą za krwawą wojnę domową, dla innych jest zdrajcą sprawy republikańskiej od chwili zerwania w 1926 z Sinn Féin i IRA.
Życiorys Syn emigrantów, Irlandki i Hiszpana, urodzony w Nowym Jorku w USA. Po śmierci ojca, w roku 1883 jego wuj Ned zabrał go do Irlandii. Tam Eamon ukończył studia na uniwersytecie i został nauczycielem matematyki. W 1913 wstąpił do Irlandzkich Ochotników. Był jednym z przywódców Powstania wielkanocnego, po którego upadku został aresztowany przez Brytyjczyków i skazany na śmierć. Prawdopodobnie fakt, że de Valera urodził się w USA, spowodował zamianę kary śmierci na dożywotnie pozbawienie wolności.