W 1580 według regestrów poborowych powiatu poznańskiego miejscowość była własnością opata w Bledzewie, miała 9 łanów, 12 zagrodników, jednego osadnika, dwóch rzemieślników oraz jednego pasterza wypasającego 27 owiec.
thumb|Kościół św. Anny z 1760 r. Pod koniec XVI wieku była własnością opata cystersów w Bledzewie i leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej. Nowa Wieś należała do okręgu starodworskiego tego powiatu i stanowiła odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas F. Ksawery Alkiewicz. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 410 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 49 dymów (domostw). Wzmiankowana była wówczas także Nowa wieś młyn (1 dom, 5 osób).
Jako wieś siedzibę gminy leżącą w powiecie międzychodzkim miejscowość odnotowana została przez Słownik geograficzny Królestwa Polskiego pod nazwą "Nowawieś". Liczyła ona 53 domy, zamieszkane przez 484 mieszkańców w tym 47 ewangelików i 437 katolików.