Przy tej okazji Noverre przesłał polskiemu królowi zadedykowane mu 11-tomowe rękopiśmienne dzieło Ballets de Noverre (bezcenne dziś, a przechowywane w Gabinecie Rycin Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego), zawierające jego teorię baletu, libretta i partytury muzyczne jego najcenniejszych dzieł choreograficznych, a także przepiękne projekty słynnych kostiumów Louisa-Réne Boqueta do jego baletów. Król zapłacił choreografowi za jego przesyłkę, ale jego oferty nie przyjął.
Balety Noverre'a wystawiano jednak na scenie warszawskiej, realizowane u nas w XVIII wieku (na scenach Operalni Saskiej, a potem Teatru na placu Krasińskich) przez takich zagranicznych baletmistrzów, uczniów i naśladowców Noverre'a, takich jak: Gaetano Vestris (pierwsza warszawska realizacja Medei i Jazona), Daniel Curz, Leopold Frühmann, Francesco Caselli, François Gabriel Le Doux czy Charles Le Picq, Wspomniane dzieło Noverre'a, pozostające w prywatnej bibliotece Stanisława Augusta do końca jego panowania, było bez wątpienia cenną pomocą dla tych choreografów w odtwarzaniu baletów ich mistrza na scenie warszawskiej.
Bibliografia
Jean Georges Noverre, Teoria i praktyka tańca prostego i komponowanego, sztuki baletowej, muzyki, kostiumu i dekoracji, przekład i opracowanie Irena Turska, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, 1959
Kategoria:Francuscy choreografowie Kategoria:Urodzeni w 1727 Kategoria:Zmarli w 1810 Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu